Van zolderkamer naar Vice City

Zoals je wellicht wel kunt zien aan de countdown op mijn website: het is nog maar een paar uurtjes wachten voordat wij aan de slag kunnen met de nieuwe Grand Theft Auto VI-game. Het lange, lange wachten is dan voorbij en na dertien jaar krijgen we eindelijk een nieuw avontuur in een van mijn favoriete gamefranchises.
Het begon op een zolderkamer
Het begon allemaal eind jaren 90 voor mij, op een zolderkamer bij een vriendje thuis. Ik was een jaar of 11 en het was de tijd dat je nog fysiek bij elkaar moest zijn om samen te kunnen gamen.

Daar speelde ik voor het eerst Grand Theft Auto, op de originele PlayStation. Heel anders dan hoe we nu GTA kennen, natuurlijk. Maar ondanks dat je alles van bovenaf zag, was je doel nog steeds hetzelfde: auto’s stelen, voetgangers omverbeuken en pure chaos creëren.
Nachtmerriemateriaal
Deel 2 bracht voor mij meer van hetzelfde. Deel 3 heb ik nooit gespeeld, maar de game waardoor ik echt verliefd werd op de serie, was GTA Vice City. Aan die game heb ik waarschijnlijk de leukste herinneringen uit mijn jeugd.
Uren en uren speelde ik die game samen met mijn broertje; wederom op zoek naar die keiharde chaos. Natuurlijk keihard cheaten, met raketwerpers alles en iedereen omverblazen en zoveel mogelijk politie achter je aan krijgen. Heerlijk.

Ook het verhaal was supertof. Natuurlijk flink gebaseerd op Scarface en de jaren 80-vibe, wat precies in mijn straatje past. Wel word ik nog regelmatig ’s nachts schreeuwend en badend in het zweet wakker uit een nachtmerrie over de missie Demolition Man. Daar moest je met een tyfusirritante radiografisch bestuurbare helikopter vier bommen plaatsen. Superfrustrerend.
De heilige graal
We hebben dertien jaar moeten wachten op de nieuwe GTA-game, maar dat betekent ook dertien jaar plezier met GTA V. Het verhaal, de grote, levendige stad en de toffe personages: GTA V was dertien jaar lang de heilige graal van het gamen.
Een nieuw begin
De laatste weken zie ik veel filmpjes voorbijkomen waarin mensen afscheid nemen van GTA V en de stad. Bij het bekijken van die video’s word ik overspoeld door een gevoel van nostalgie en melancholie. Het waren toch vele jaren en heel veel mooie avonturen in die wereld.
Maar goed, nog een paar uurtjes en dan keren we terug naar Vice City. De stad van Tommy Vercetti, Hawaïaanse overhemden en de jaren tachtig. Zonder Tommy, maar mét Lucia en Jason. Ik ben heel benieuwd.