Heart of the Beast: janken in de bioscoop

Het was weer eens tijd voor date night met mijn vriendin en zij wilde graag Heart of the Beast in de bioscoop zien. Dat hadden we beter niet kunnen doen, want ik was niet klaar voor hoe erg deze film mij zou raken.

In Heart of the Beast crasht een oud-soldaat (Brad Pitt) samen met zijn gevechtshond in de wildernis van Alaska. Daar moeten zij samen zien te overleven. Wat volgt is anderhalf uur lang genieten van de mooie natuur, de ongelooflijk mooie band tussen mens en hond, maar ook met samengeknepen billetjes loeren naar hachelijke momenten waarin het net iets te spannend wordt.

Maar dit is vooral een film die keihard met je emoties speelt. Als je de trailer van de film ziet of het plot leest, dan ben je vooraf al bang voor wat er gaat gebeuren. Als hondenvriend, of dierenliefhebber in het algemeen, wil je gewoon niet dat er iets gebeurt met dat lieve diertje en dat neem je mee de film in.

Ik wil wegblijven van spoilers, dus wat ik nu ga zeggen moet je ook niet interpreteren als een bevestiging van je angst. Maar deze film kwam zo erg bij mij binnen dat ik keihard zat te huilen in de bioscoop.

Je hebt soms wel eens dat een film je raakt en dat je dan met betraande ogen naar het scherm zit te kijken, maar dit keer was het anders. Ik zat gewoon echt keihard te janken. Tranen biggelden over mijn wangen en ik zat keihard te snikken in de zaal. Kortom: gewoon keihard een ugly cry.

Heart of the Beast is een enorm mooie film over de band tussen mens en hond en zal voor iedereen met een hart voor dieren heel erg herkenbaar zijn. Wel even zakdoekjes mee nemen.

⭐ 5